தமிழ் இலக்கியங்களில் தொழில்நுட்பம்
முன்னுரை
மனித நாகரிகத்தின் வளர்ச்சியுடன் இணைந்து பயணிப்பது தொழில்நுட்பம். மனிதன் இயற்கையைப் புரிந்து கொண்டு, தனது தேவைகளுக்கேற்ப கருவிகளை உருவாக்கிய நாளிலிருந்து தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி தொடங்கியது எனலாம். இந்த வளர்ச்சி மனித வாழ்வியலை மட்டுமல்லாமல், மொழி, கலை, இலக்கியம் போன்ற துறைகளையும் ஆழமாகப் பாதித்துள்ளது. தமிழ்ச் சமூகம் உலகின் பழமையான நாகரிகங்களில் ஒன்றாக விளங்குகிறது. அதுபோலவே, தமிழ் இலக்கியங்களும் மனித வாழ்வின் பல்வேறு பரிமாணங்களைப் பிரதிபலிக்கும் ஆவணங்களாக இருக்கின்றன. அவற்றில் தொழில்நுட்பம் நேரடியாகவும் மறைமுகமாகவும் இடம் பெற்றுள்ளதை காணலாம்.
பண்டைய காலத்திலிருந்து இன்றைய டிஜிட்டல் யுகம் வரை, தொழில்நுட்பம் எப்படி மனித வாழ்க்கையில் மாற்றங்களை ஏற்படுத்தியதோ, அதேபோன்று இலக்கியங்களிலும் அதன் தாக்கம் பதிவாகியுள்ளது. இந்தக் கட்டுரையில் சங்க இலக்கிய காலம் முதல் நவீன தமிழ் இலக்கியங்கள் வரை தொழில்நுட்பம் எவ்வாறு சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது என்பதை விரிவாக ஆராய்வதே நோக்கமாகும்.
சங்க இலக்கியங்களில் தொழில்நுட்ப சிந்தனைகள்
சங்க இலக்கியங்கள் தமிழர்களின் வாழ்க்கை முறையையும் அறிவியல்–தொழில்நுட்ப சிந்தனைகளையும் வெளிப்படுத்தும் முதன்மை இலக்கியச் சான்றுகளாகும். அக்காலத்தில் பயன்படுத்தப்பட்ட கருவிகள், ஆயுதங்கள், வேளாண் உபகரணங்கள், நீர்ப்பாசன முறைகள் போன்றவை சங்கப் பாடல்களில் தெளிவாகக் காணப்படுகின்றன.
வேளாண் தொழில்நுட்பம்
மருத நிலம் சார்ந்த பாடல்கள் விவசாயத் தொழில்நுட்பத்தை எடுத்துரைக்கின்றன. நிலத்தை உழுதல், விதைப்பு, நீர்ப்பாசனம், அறுவடை போன்ற செயல்கள் ஒழுங்கமைக்கப்பட்டிருந்ததை சங்க இலக்கியங்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.
"ஏருடை உழவர் உழுத வயல்" — (புறநானூறு)
விளக்கம் : இந்த வரியில் "ஏர்" எனும் வேளாண் கருவி குறிப்பிடப்படுகிறது. நிலத்தை உழுவதற்கு மனிதன் கருவிகளை உருவாக்கி பயன்படுத்திய தொழில்நுட்ப அறிவை இது வெளிப்படுத்துகிறது. வேளாண்மை ஒரு ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட தொழிலாக வளர்ந்திருந்ததையும், உழவர்களின் உழைப்புடன் தொழில்நுட்பம் இணைந்திருந்ததையும் இவ்வரி உணர்த்துகிறது.
நீர்ப்பாசன தொழில்நுட்பம்
"குளம் தொட்டு வயல் செறிந்தது" — (அகநானூறு)
குளங்கள் மூலம் நீரை சேமித்து, கால்வாய்களின் வழியாக வயல்களுக்கு கொண்டு சென்ற நீர்ப்பாசன முறையை இவ்வரி சுட்டிக்காட்டுகிறது. இது தமிழர்களின் நீர் மேலாண்மை மற்றும் பொறியியல் அறிவின் மேன்மையை வெளிப்படுத்தும் தொழில்நுட்பச் சான்றாகும்.
போர் தொழில்நுட்பம் – ஆயுதங்கள்
"வேல் ஏந்தி விழுமியோர்" — (பத்துப்பாட்டு)
வேல் போன்ற ஆயுதங்கள் பயன்படுத்தப்பட்டதை இவ்வரி வெளிப்படுத்துகிறது. இது போர் தொழில்நுட்பம், ஆயுத உற்பத்தி, போர்த் தந்திரங்கள் ஆகியவை சங்ககாலத்தில் வளர்ந்திருந்தன என்பதை உணர்த்துகிறது.
காப்பிய இலக்கியங்களில் தொழில்நுட்பக் கூறுகள்
சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலை, சீவக சிந்தாமணி போன்ற காப்பியங்கள் சமூக வாழ்க்கையுடன் இணைந்த தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியையும் பதிவு செய்கின்றன.
நகர அமைப்பு மற்றும் வணிக தொழில்நுட்பம்
சிலப்பதிகாரத்தில் மதுரை, காவிரி பூம்பட்டினம் போன்ற நகரங்களின் அமைப்பு, சந்தைகள், சாலைகள், வணிக முறைகள் விரிவாக விவரிக்கப்படுகின்றன.
"மாடமோடு மாடம் செறிந்த நகரம்" — சிலப்பதிகாரம்
பல அடுக்குகளைக் கொண்ட கட்டிடங்கள் இருந்த நகர அமைப்பை இந்த வரி விளக்குகிறது. இது கட்டிட தொழில்நுட்பம், நகர திட்டமிடல் ஆகியவை வளர்ச்சி பெற்றிருந்ததை எடுத்துக்காட்டுகிறது.
கடல் பயணம் மற்றும் கப்பல் தொழில்நுட்பம்
"கலம் செல கடல் கடந்தார்" — சிலப்பதிகாரம்
கலம் என்பது கப்பலைக் குறிக்கும். கடல் வழி பயணம் மற்றும் வணிகம் நடைபெற்றதை இந்த வரி வெளிப்படுத்துகிறது. கப்பல் கட்டும் தொழில்நுட்பமும் கடற்பயண அறிவும் தமிழர்களிடம் இருந்ததை இது உணர்த்துகிறது.
கற்பனை தொழில்நுட்பம்
"அமுதசுரபி அணைந்த கை" — மணிமேகலை
எந்நேரமும் உணவு வழங்கும் அமுதசுரபி என்ற பாத்திரம், மனித தேவைகளை தீர்க்கும் கருவி என்ற கற்பனை தொழில்நுட்பக் கருத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. இது அறிவியல் சிந்தனையும் இலக்கியக் கற்பனையும் இணைந்திருப்பதை காட்டுகிறது.
பக்தி இலக்கியங்களில் தொழில்நுட்பத்தின் பங்கு
பக்தி இலக்கியங்கள் ஆன்மீக உணர்வுகளை மையமாகக் கொண்டிருந்தாலும், அக்கால கட்டிட, சிற்ப, இசை தொழில்நுட்பங்களின் சான்றுகளாகவும் விளங்குகின்றன.
கோவில் கட்டுமான தொழில்நுட்பம்
"கல் திகழ் மாளிகை சூழ் கோயில்" — தேவாரம்
கல்லால் கட்டப்பட்ட கோவில்கள் மற்றும் மாளிகைகள் குறித்து இவ்வரி பேசுகிறது. இது அக்கால கட்டிட பொறியியல், அளவியல், சிற்ப தொழில்நுட்பங்கள் உயர்ந்த நிலையில் இருந்ததை உணர்த்துகிறது.
சிற்பக் கலை
"உருவம் உயிர்பெற நின்ற சிற்பம்" — திருவாசகம்
சிற்பங்கள் உயிரோட்டமுடன் தோன்றும் அளவிற்கு நுணுக்கமான தொழில்நுட்பமும் கலைநயமும் வளர்ந்திருந்ததை இவ்வரி வெளிப்படுத்துகிறது. இது சிற்பவியல் தொழில்நுட்பத்தின் மேன்மையை சுட்டிக்காட்டுகிறது.
இசை தொழில்நுட்பம்
"யாழினும் இனிய இசை" — நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்தம்
யாழ் போன்ற இசைக்கருவிகள் தயாரிப்பிலும் பயன்படுத்துதலிலும் அறிவியல் நுணுக்கங்கள் இருந்ததை இந்த வரி உணர்த்துகிறது. இசை தொழில்நுட்பம் மற்றும் ஒலி அறிவு அக்காலத்தில் வளர்ந்திருந்ததை இது காட்டுகிறது.
நவீன தமிழ் இலக்கியங்களில் தொழில்நுட்பம்
நவீன காலத்தில் தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி வேகமாக உயர்ந்தது. அச்சு இயந்திரம், ரேடியோ, தொலைக்காட்சி, கணினி, இணையம் போன்ற கண்டுபிடிப்புகள் மனித வாழ்வில் பெரும் மாற்றங்களை ஏற்படுத்தின. இவை நவீன தமிழ் இலக்கியங்களிலும் பிரதிபலிக்கின்றன.
புதுமைப்பித்தன், கல்கி, ஜெயகாந்தன், சுஜாதா போன்ற எழுத்தாளர்கள் தங்கள் படைப்புகளில் தொழில்நுட்பத்தின் சமூக தாக்கத்தை விவரித்துள்ளனர். குறிப்பாக, சுஜாதாவின் அறிவியல் புனைகதைகள் தொழில்நுட்பம் மனித வாழ்வை எவ்வாறு மாற்றுகிறது என்பதை விளக்குகின்றன. கணினி, செயற்கை நுண்ணறிவு, விண்வெளி ஆராய்ச்சி போன்றவை அவரது கதைகளில் முக்கிய இடம் பெறுகின்றன.
இன்றைய காலத்தில் சமூக ஊடகங்கள், மொபைல் போன், இணையம் போன்றவை மனித உறவுகளை எவ்வாறு மாற்றுகின்றன என்பதும் சமகால இலக்கியங்களில் பேசப்படும் முக்கிய தலைப்பாக உள்ளது.
தொழில்நுட்பமும் எதிர்கால தமிழ் இலக்கியமும்
டிஜிட்டல் யுகத்தில் தமிழ் இலக்கியம் புதிய வடிவங்களை எடுத்து வருகிறது. மின்னூல்கள், இணைய இதழ்கள், வலைப்பூக்கள், சமூக ஊடக எழுத்துக்கள் போன்றவை இலக்கியத்தின் எல்லைகளை விரிவுபடுத்துகின்றன. செயற்கை நுண்ணறிவு, மெய்நிகர் உலகம், தரவியல் போன்ற புதிய தொழில்நுட்பங்கள் எதிர்கால இலக்கியப் படைப்புகளின் கருப்பொருள்களாக மாறுகின்றன.
இலக்கியம் மனித உணர்வுகளை மையமாகக் கொண்டிருந்தாலும், தொழில்நுட்பம் அந்த உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தும் புதிய கருவிகளாக செயல்படுகிறது. எனவே, தொழில்நுட்பம் இலக்கியத்திற்கு எதிரியானது அல்ல; அது இலக்கிய வளர்ச்சியின் ஒரு அங்கமாகும்.
முடிவுரை
தமிழ் இலக்கியங்களில் தொழில்நுட்பம் என்பது புதியதாக நுழைந்த ஒரு கருத்து அல்ல. சங்க காலத்திலிருந்தே மனித வாழ்க்கையை எளிதாக்கிய கருவிகள், முறைகள், அறிவியல் சிந்தனைகள் இலக்கியங்களில் பதிவாகி வந்துள்ளன. காலப்போக்கில் தொழில்நுட்பத்தின் வடிவம் மாறினாலும், அதன் தாக்கம் இலக்கியங்களில் தொடர்ந்து வெளிப்பட்டு வருகிறது.
இலக்கியம் மனித சமுதாயத்தின் பிரதிபலிப்பு என்றால், தொழில்நுட்பம் அந்த சமுதாயத்தின் இயக்க சக்தியாக விளங்குகிறது. இவ்விரண்டும் ஒன்றோடொன்று இணைந்து வளரும்போது, மனித நாகரிகத்தின் முழுமையான வரலாறு உருவாகிறது. அதனால், தமிழ் இலக்கியங்களை தொழில்நுட்பக் கோணத்தில் ஆய்வு செய்வது காலத்தின் தேவையாகும்.
..................................................................................................................................................
தமிழ் இலக்கியங்களில் தொழில்நுட்பம்
முன்னுரை
மனித நாகரிகத்தின் வளர்ச்சியுடன் இணைந்து பயணிப்பது தொழில்நுட்பம். மனிதன் இயற்கையைப் புரிந்து கொண்டு, தனது தேவைகளுக்கேற்ப கருவிகளை உருவாக்கிய நாளிலிருந்து தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி தொடங்கியது எனலாம். இந்த வளர்ச்சி மனித வாழ்வியலை மட்டுமல்லாமல், மொழி, கலை, இலக்கியம் போன்ற துறைகளையும் ஆழமாகப் பாதித்துள்ளது. தமிழ்ச் சமூகம் உலகின் பழமையான நாகரிகங்களில் ஒன்றாக விளங்குகிறது. அதுபோலவே, தமிழ் இலக்கியங்களும் மனித வாழ்வின் பல்வேறு பரிமாணங்களைப் பிரதிபலிக்கும் ஆவணங்களாக இருக்கின்றன. அவற்றில் தொழில்நுட்பம் நேரடியாகவும் மறைமுகமாகவும் இடம் பெற்றுள்ளதை காணலாம்.
பண்டைய காலத்திலிருந்து இன்றைய டிஜிட்டல் யுகம் வரை, தொழில்நுட்பம் எப்படி மனித வாழ்க்கையில் மாற்றங்களை ஏற்படுத்தியதோ, அதேபோன்று இலக்கியங்களிலும் அதன் தாக்கம் பதிவாகியுள்ளது. இந்தக் கட்டுரையில் சங்க இலக்கிய காலம் முதல் நவீன தமிழ் இலக்கியங்கள் வரை தொழில்நுட்பம் எவ்வாறு சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது என்பதை விரிவாக ஆராய்வதே நோக்கமாகும்.
சங்க இலக்கியங்களில் தொழில்நுட்ப சிந்தனைகள்
சங்க இலக்கியங்கள் தமிழர்களின் வாழ்க்கை முறையையும் அறிவியல்–தொழில்நுட்ப சிந்தனைகளையும் வெளிப்படுத்தும் முதன்மை இலக்கியச் சான்றுகளாகும். அக்காலத்தில் பயன்படுத்தப்பட்ட கருவிகள், ஆயுதங்கள், வேளாண் உபகரணங்கள், நீர்ப்பாசன முறைகள் போன்றவை சங்கப் பாடல்களில் தெளிவாகக் காணப்படுகின்றன.
வேளாண் தொழில்நுட்பம் – இலக்கிய சான்றுகள்
மருத நிலம் சார்ந்த பாடல்கள் விவசாயத் தொழில்நுட்பத்தை எடுத்துரைக்கின்றன. நிலத்தை உழுதல், விதைப்பு, நீர்ப்பாசனம், அறுவடை போன்ற செயல்கள் ஒழுங்கமைக்கப்பட்டிருந்ததை சங்க இலக்கியங்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.
"ஏருடை உழவர் உழுத வயல்" — (புறநானூறு)
இந்த வரி, ஏர் எனும் வேளாண் கருவி பயன்படுத்தப்பட்டதை உறுதி செய்கிறது. மேலும், உழவர்களின் உழைப்பும் தொழில்நுட்பமும் சமூகத்தின் அடித்தளமாக இருந்தது என்பதையும் உணர்த்துகிறது.
நீர்ப்பாசன தொழில்நுட்பம்
"குளம் தொட்டு வயல் செறிந்தது" — (அகநானூறு)
குளங்கள், கால்வாய்கள், அணைகள் போன்ற நீர்ப்பாசன அமைப்புகள் இருந்ததை இவ்வரி வெளிப்படுத்துகிறது. இது அக்கால தமிழர்களின் நீர் மேலாண்மை அறிவை காட்டுகிறது.
போர் தொழில்நுட்பம் – ஆயுதங்கள்
"வேல் ஏந்தி விழுமியோர்" — (பத்துப்பாட்டு)
வேல், வாள், வில், அம்பு போன்ற ஆயுதங்கள் மட்டுமல்லாது, அவற்றைப் பயன்படுத்தும் போர்த் தந்திரங்களும் சங்க இலக்கியங்களில் இடம் பெற்றுள்ளன. இது அக்கால இராணுவ தொழில்நுட்பத்தை பிரதிபலிக்கிறது.
காப்பிய இலக்கியங்களில் தொழில்நுட்பக் கூறுகள்
சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலை, சீவக சிந்தாமணி போன்ற காப்பியங்கள் சமூக வாழ்க்கையுடன் இணைந்த தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியையும் பதிவு செய்கின்றன.
நகர அமைப்பு மற்றும் வணிக தொழில்நுட்பம்
சிலப்பதிகாரத்தில் மதுரை, காவிரி பூம்பட்டினம் போன்ற நகரங்களின் அமைப்பு, சந்தைகள், சாலைகள், வணிக முறைகள் விரிவாக விவரிக்கப்படுகின்றன.
"மாடமோடு மாடம் செறிந்த நகரம்" — சிலப்பதிகாரம்
இந்த வரி, பல அடுக்குகளைக் கொண்ட கட்டிடங்கள் இருந்ததை காட்டுகிறது. இது நகர்ப்புற கட்டுமான தொழில்நுட்பத்தின் சான்றாகும்.
கடல் பயணம் மற்றும் கப்பல் தொழில்நுட்பம்
"கலம் செல கடல் கடந்தார்" — சிலப்பதிகாரம்
கப்பல்கள் மூலம் வணிகமும் பயணமும் நடைபெற்றதை இவ்வரி வெளிப்படுத்துகிறது. கடல் சார்ந்த தொழில்நுட்பத்தில் தமிழர்கள் சிறந்து விளங்கியதை இது உணர்த்துகிறது.
கற்பனை தொழில்நுட்பம் – மணிமேகலை
"அமுதசுரபி அணைந்த கை" — மணிமேகலை
எந்நேரமும் உணவு வழங்கும் அமுதசுரபி என்ற பாத்திரம், மனித தேவைகளை பூர்த்தி செய்யும் கருவி என்ற கற்பனை தொழில்நுட்ப சிந்தனையை முன்வைக்கிறது.
பக்தி இலக்கியங்களில் தொழில்நுட்பத்தின் பங்கு
பக்தி இலக்கியங்கள் ஆன்மீக உணர்வுகளை மையமாகக் கொண்டிருந்தாலும், அக்கால கட்டிட, சிற்ப, இசை தொழில்நுட்பங்களின் சான்றுகளாகவும் விளங்குகின்றன.
கோவில் கட்டுமான தொழில்நுட்பம்
"கல் திகழ் மாளிகை சூழ் கோயில்" — தேவாரம்
கல் கட்டுமானம், உயரமான கோபுரங்கள், மாளிகைகள் போன்றவை இருந்ததை இவ்வரி வெளிப்படுத்துகிறது. இது அக்கால பொறியியல் அறிவின் அடையாளமாகும்.
சிற்பக் கலை
"உருவம் உயிர்பெற நின்ற சிற்பம்" — திருவாசகம்
சிற்பங்களில் உயிரோட்டம் காணப்படும் அளவிற்கு தொழில்நுட்பமும் கலைநயமும் வளர்ந்திருந்ததை இவ்வரி காட்டுகிறது.
இசை தொழில்நுட்பம்
"யாழினும் இனிய இசை" — நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்தம்
யாழ் போன்ற இசைக்கருவிகள் உருவாக்கமும் பயன்பாடும் உயர்ந்த தொழில்நுட்ப அறிவின் விளைவாக இருந்தன.
நவீன தமிழ் இலக்கியங்களில் தொழில்நுட்பம்
நவீன காலத்தில் தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி வேகமாக உயர்ந்தது. அச்சு இயந்திரம், ரேடியோ, தொலைக்காட்சி, கணினி, இணையம் போன்ற கண்டுபிடிப்புகள் மனித வாழ்வில் பெரும் மாற்றங்களை ஏற்படுத்தின. இவை நவீன தமிழ் இலக்கியங்களிலும் பிரதிபலிக்கின்றன.
புதுமைப்பித்தன், கல்கி, ஜெயகாந்தன், சுஜாதா போன்ற எழுத்தாளர்கள் தங்கள் படைப்புகளில் தொழில்நுட்பத்தின் சமூக தாக்கத்தை விவரித்துள்ளனர். குறிப்பாக, சுஜாதாவின் அறிவியல் புனைகதைகள் தொழில்நுட்பம் மனித வாழ்வை எவ்வாறு மாற்றுகிறது என்பதை விளக்குகின்றன. கணினி, செயற்கை நுண்ணறிவு, விண்வெளி ஆராய்ச்சி போன்றவை அவரது கதைகளில் முக்கிய இடம் பெறுகின்றன.
இன்றைய காலத்தில் சமூக ஊடகங்கள், மொபைல் போன், இணையம் போன்றவை மனித உறவுகளை எவ்வாறு மாற்றுகின்றன என்பதும் சமகால இலக்கியங்களில் பேசப்படும் முக்கிய தலைப்பாக உள்ளது.
தொழில்நுட்பமும் எதிர்கால தமிழ் இலக்கியமும்
டிஜிட்டல் யுகத்தில் தமிழ் இலக்கியம் புதிய வடிவங்களை எடுத்து வருகிறது. மின்னூல்கள், இணைய இதழ்கள், வலைப்பூக்கள், சமூக ஊடக எழுத்துக்கள் போன்றவை இலக்கியத்தின் எல்லைகளை விரிவுபடுத்துகின்றன. செயற்கை நுண்ணறிவு, மெய்நிகர் உலகம், தரவியல் போன்ற புதிய தொழில்நுட்பங்கள் எதிர்கால இலக்கியப் படைப்புகளின் கருப்பொருள்களாக மாறுகின்றன.
இலக்கியம் மனித உணர்வுகளை மையமாகக் கொண்டிருந்தாலும், தொழில்நுட்பம் அந்த உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தும் புதிய கருவிகளாக செயல்படுகிறது. எனவே, தொழில்நுட்பம் இலக்கியத்திற்கு எதிரியானது அல்ல; அது இலக்கிய வளர்ச்சியின் ஒரு அங்கமாகும்.
முடிவுரை
தமிழ் இலக்கியங்களில் தொழில்நுட்பம் என்பது புதியதாக நுழைந்த ஒரு கருத்து அல்ல. சங்க காலத்திலிருந்தே மனித வாழ்க்கையை எளிதாக்கிய கருவிகள், முறைகள், அறிவியல் சிந்தனைகள் இலக்கியங்களில் பதிவாகி வந்துள்ளன. காலப்போக்கில் தொழில்நுட்பத்தின் வடிவம் மாறினாலும், அதன் தாக்கம் இலக்கியங்களில் தொடர்ந்து வெளிப்பட்டு வருகிறது.
இலக்கியம் மனித சமுதாயத்தின் பிரதிபலிப்பு என்றால், தொழில்நுட்பம் அந்த சமுதாயத்தின் இயக்க சக்தியாக விளங்குகிறது. இவ்விரண்டும் ஒன்றோடொன்று இணைந்து வளரும்போது, மனித நாகரிகத்தின் முழுமையான வரலாறு உருவாகிறது. அதனால், தமிழ் இலக்கியங்களை தொழில்நுட்பக் கோணத்தில் ஆய்வு செய்வது காலத்தின் தேவையாகும்.
தமிழ் இலக்கியங்களில் தொழில்நுட்பம்
முன்னுரை
மனித நாகரிகத்தின் வளர்ச்சியுடன் இணைந்து பயணிப்பது தொழில்நுட்பம். மனிதன் இயற்கையைப் புரிந்து கொண்டு, தனது தேவைகளுக்கேற்ப கருவிகளை உருவாக்கிய நாளிலிருந்து தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி தொடங்கியது எனலாம். இந்த வளர்ச்சி மனித வாழ்வியலை மட்டுமல்லாமல், மொழி, கலை, இலக்கியம் போன்ற துறைகளையும் ஆழமாகப் பாதித்துள்ளது. தமிழ்ச் சமூகம் உலகின் பழமையான நாகரிகங்களில் ஒன்றாக விளங்குகிறது. அதுபோலவே, தமிழ் இலக்கியங்களும் மனித வாழ்வின் பல்வேறு பரிமாணங்களைப் பிரதிபலிக்கும் ஆவணங்களாக இருக்கின்றன. அவற்றில் தொழில்நுட்பம் நேரடியாகவும் மறைமுகமாகவும் இடம் பெற்றுள்ளதை காணலாம்.
பண்டைய காலத்திலிருந்து இன்றைய டிஜிட்டல் யுகம் வரை, தொழில்நுட்பம் எப்படி மனித வாழ்க்கையில் மாற்றங்களை ஏற்படுத்தியதோ, அதேபோன்று இலக்கியங்களிலும் அதன் தாக்கம் பதிவாகியுள்ளது. இந்தக் கட்டுரையில் சங்க இலக்கிய காலம் முதல் நவீன தமிழ் இலக்கியங்கள் வரை தொழில்நுட்பம் எவ்வாறு சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது என்பதை விரிவாக ஆராய்வதே நோக்கமாகும்.
சங்க இலக்கியங்களில் தொழில்நுட்ப சிந்தனைகள்
சங்க இலக்கியங்கள் தமிழர்களின் வாழ்க்கை முறையையும் அறிவியல் சிந்தனைகளையும் வெளிப்படுத்தும் முக்கிய ஆதாரங்களாகும். அக்காலத்தில் பயன்படுத்தப்பட்ட கருவிகள், ஆயுதங்கள், வேளாண் உபகரணங்கள், நீர்ப்பாசன முறைகள் போன்றவை தொழில்நுட்ப அறிவின் அடையாளங்களாகும்.
எடுத்துக்காட்டாக, வேளாண்மையில் பயன்படுத்தப்பட்ட கலப்பை, ஏர், நீர்ப்பாசனத்திற்கு அமைக்கப்பட்ட குளங்கள், அணைகள் போன்றவை சங்க இலக்கியங்களில் குறிப்பிடப்படுகின்றன. ‘மருத நிலம்’ சார்ந்த பாடல்கள் விவசாய தொழில்நுட்பத்தை விளக்குகின்றன. நிலத்தை உழுதல், விதைப்பு, அறுவடை போன்ற செயல்கள் முறையாக அமைக்கப்பட்டிருந்ததை சங்கப் பாடல்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.
போர் தொடர்பான தொழில்நுட்பங்களும் சங்க இலக்கியங்களில் முக்கியமாக இடம்பெறுகின்றன. வாள், வேல், அம்பு, வில் போன்ற ஆயுதங்கள் மட்டுமல்லாது, போர் உத்திகள், கோட்டை அமைப்புகள், காவல் முறைகள் போன்றவையும் தொழில்நுட்ப அறிவின் வெளிப்பாடுகளாகும். இதன் மூலம் சங்ககால தமிழர்கள் தொழில்நுட்பத்தில் பின்தங்கியவர்கள் அல்ல என்பதை அறியலாம்.
காப்பிய இலக்கியங்களில் தொழில்நுட்பக் கூறுகள்
சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலை, சீவக சிந்தாமணி போன்ற காப்பியங்கள் சமூக, அரசியல், பொருளாதார வாழ்க்கையோடு தொழில்நுட்ப சிந்தனைகளையும் எடுத்துரைக்கின்றன. சிலப்பதிகாரத்தில் நகர அமைப்பு, சந்தைகள், வணிகப் பாதைகள், கப்பல் போக்குவரத்து போன்றவை விரிவாகக் கூறப்படுகின்றன.
மணிமேகலையில் உணவு வழங்கும் ‘அமுதசுரபி’ போன்ற கருவி குறித்து கூறப்படுவது, தொழில்நுட்பத்தை கற்பனைத் திறனுடன் இணைத்து சித்தரிக்கும் சிறந்த எடுத்துக்காட்டாகும். இது மனித தேவைகளை தீர்க்கும் கருவி என்ற கருத்தை முன்வைக்கிறது. இவ்வகை கற்பனை தொழில்நுட்பங்கள் அக்கால சமூகத்தின் அறிவியல் சிந்தனையை பிரதிபலிக்கின்றன.
மேலும், நீர்நிலைகள், துறைமுகங்கள், கடல் பயணம், கப்பல் கட்டும் தொழில் போன்றவை காப்பியங்களில் இடம்பெறுவதன் மூலம், கடல்சார் தொழில்நுட்பத்தில் தமிழர்கள் தேர்ச்சி பெற்றிருந்தனர் என்பதையும் அறிய முடிகிறது.
பக்தி இலக்கியங்களில் தொழில்நுட்பத்தின் பங்கு
பக்தி இலக்கியங்கள் ஆன்மீக உணர்வுகளை மையமாகக் கொண்டிருந்தாலும், அக்கால சமூக வாழ்வின் பல அம்சங்களையும் பதிவு செய்துள்ளன. தேவாரம், திருவாசகம், நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்தம் போன்ற நூல்களில் கோவில் கட்டுமானம், சிற்பக்கலை, ஓவியக்கலை, இசைக்கருவிகள் போன்ற தொழில்நுட்ப சார்ந்த அம்சங்கள் குறிப்பிடப்படுகின்றன.
கோவில் கட்டுமானம் என்பது வெறும் ஆன்மீகச் செயல் அல்ல; அது பொறியியல், கணிதம், சிற்பவியல் ஆகிய துறைகளின் ஒருங்கிணைப்பாகும். பக்தி இலக்கியங்களில் கோவில்களின் உயரம், வடிவம், அலங்காரம் ஆகியவை விவரிக்கப்படுவது அக்கால கட்டிட தொழில்நுட்பத்தின் மேன்மையை உணர்த்துகிறது.
இசைக்கருவிகள் பற்றிய குறிப்புகளும் தொழில்நுட்ப அறிவின் அடையாளங்களாகும். யாழ், மிருதங்கம், குழல் போன்ற கருவிகள் தயாரிப்பு மற்றும் பயன்பாட்டில் உள்ள அறிவியல் நுணுக்கங்கள் இலக்கியங்களில் வெளிப்படுகின்றன.
நவீன தமிழ் இலக்கியங்களில் தொழில்நுட்பம்
நவீன காலத்தில் தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி வேகமாக உயர்ந்தது. அச்சு இயந்திரம், ரேடியோ, தொலைக்காட்சி, கணினி, இணையம் போன்ற கண்டுபிடிப்புகள் மனித வாழ்வில் பெரும் மாற்றங்களை ஏற்படுத்தின. இவை நவீன தமிழ் இலக்கியங்களிலும் பிரதிபலிக்கின்றன.
புதுமைப்பித்தன், கல்கி, ஜெயகாந்தன், சுஜாதா போன்ற எழுத்தாளர்கள் தங்கள் படைப்புகளில் தொழில்நுட்பத்தின் சமூக தாக்கத்தை விவரித்துள்ளனர். குறிப்பாக, சுஜாதாவின் அறிவியல் புனைகதைகள் தொழில்நுட்பம் மனித வாழ்வை எவ்வாறு மாற்றுகிறது என்பதை விளக்குகின்றன. கணினி, செயற்கை நுண்ணறிவு, விண்வெளி ஆராய்ச்சி போன்றவை அவரது கதைகளில் முக்கிய இடம் பெறுகின்றன.
இன்றைய காலத்தில் சமூக ஊடகங்கள், மொபைல் போன், இணையம் போன்றவை மனித உறவுகளை எவ்வாறு மாற்றுகின்றன என்பதும் சமகால இலக்கியங்களில் பேசப்படும் முக்கிய தலைப்பாக உள்ளது.
தொழில்நுட்பமும் எதிர்கால தமிழ் இலக்கியமும்
டிஜிட்டல் யுகத்தில் தமிழ் இலக்கியம் புதிய வடிவங்களை எடுத்து வருகிறது. மின்னூல்கள், இணைய இதழ்கள், வலைப்பூக்கள், சமூக ஊடக எழுத்துக்கள் போன்றவை இலக்கியத்தின் எல்லைகளை விரிவுபடுத்துகின்றன. செயற்கை நுண்ணறிவு, மெய்நிகர் உலகம், தரவியல் போன்ற புதிய தொழில்நுட்பங்கள் எதிர்கால இலக்கியப் படைப்புகளின் கருப்பொருள்களாக மாறுகின்றன.
இலக்கியம் மனித உணர்வுகளை மையமாகக் கொண்டிருந்தாலும், தொழில்நுட்பம் அந்த உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தும் புதிய கருவிகளாக செயல்படுகிறது. எனவே, தொழில்நுட்பம் இலக்கியத்திற்கு எதிரியானது அல்ல; அது இலக்கிய வளர்ச்சியின் ஒரு அங்கமாகும்.
முடிவுரை
தமிழ் இலக்கியங்களில் தொழில்நுட்பம் என்பது புதியதாக நுழைந்த ஒரு கருத்து அல்ல. சங்க காலத்திலிருந்தே மனித வாழ்க்கையை எளிதாக்கிய கருவிகள், முறைகள், அறிவியல் சிந்தனைகள் இலக்கியங்களில் பதிவாகி வந்துள்ளன. காலப்போக்கில் தொழில்நுட்பத்தின் வடிவம் மாறினாலும், அதன் தாக்கம் இலக்கியங்களில் தொடர்ந்து வெளிப்பட்டு வருகிறது.
இலக்கியம் மனித சமுதாயத்தின் பிரதிபலிப்பு என்றால், தொழில்நுட்பம் அந்த சமுதாயத்தின் இயக்க சக்தியாக விளங்குகிறது. இவ்விரண்டும் ஒன்றோடொன்று இணைந்து வளரும்போது, மனித நாகரிகத்தின் முழுமையான வரலாறு உருவாகிறது. அதனால், தமிழ் இலக்கியங்களை தொழில்நுட்பக் கோணத்தில் ஆய்வு செய்வது காலத்தின் தேவையாகும்.
